Çim, yeşillendirme çalışmalarının önemli bir parçasıdır ve çim örtüsü, modern yeşillendirme seviyesini değerlendirmek için önemli göstergelerden biridir. Çim bitkileri esas olarak zemini kaplayan alçak bitkileri ifade eder. Geniş bir düz veya hafif dalgalı çayır alanı oluşturmak için kullanılabilirler. Yeşillendirme ortamını ve yeşillendirme seviyesini belirleyen önemli koşullardan biridir. Çim, sadece parklarda, bahçelerde, meydanlarda, sokaklarda, hayvanat bahçelerinde, botanik bahçelerinde, eğlence parklarında, okullarda, hastanelerde vb. insanların dinlenmesi ve vakit geçirmesi için bir yer olmakla kalmaz, aynı zamanda spor alanları, havaalanları, barajlar, nehirler, demiryolları, otoyollar ve yamaç koruması için de kullanılabilir. İyi toprak zeminine sahip yüzey bitki örtüsüdür.
Çim standart seçimi
Seçimçim yeşillendirmeÇim alanının işlevsel özellikleri ve çim türlerinin biyolojik alışkanlıkları, ekim yeri koşullarıyla ilgilidir. Çim alanının işlevsel faydalarını tam olarak gösterebilmesi, seçilen çim türüyle doğrudan ilişkilidir. Bu nedenle, çim türü seçerken aşağıdaki hususlar dikkate alınmalıdır: ① Yerel çevre koşullarına uyum sağlayan, kolay üreyen, hızlı büyüyen ve yıl boyunca uzun süre parlak yeşil yapraklarını koruyan çim türleri. ② Budamaya ve ezilmeye dayanıklı ve yabani otlarla rekabet etme yeteneği güçlü olan çok yıllık bir çim türü. ③ Olumsuz ortamlara güçlü uyum sağlama yeteneği, kuraklığa, su baskınına, zararlı gazlara, haşerelere ve hastalıklara, verimsizliğe vb. karşı dayanıklılık. ④ Bakım ve yönetim koşullarına göre, kısa boylu, ince yapraklı, tutarlı büyüme gösteren ve güzel yaprak rengine sahip çim türleri seçilmeye çalışılmalıdır.
Dikimden önce toprağı hazırlamak
Çim ekilmeden önce, arazideki toprak iyileştirilmeli ve drenaj ve sulama sistemi hazırlanmalıdır. Çim ekimine başlanırken, yabani otlar temizlenmeli ve tüm kiremitler, çakıllar ve diğer kalıntılar araziden uzaklaştırılmalıdır. Çim, yüksek ve alçak dolgu ile düzleştirilmelidir. Çim bitkileri, kalın kazık kökleri olmayan ve sığ kök dağılımına sahip alçak otlardır. Toprak kalınlığını yaklaşık 40 cm, tercihen 30 cm'den az olmayacak şekilde ayarlamaya çalışın. Yerel alanlarda toprak tabakası zayıfsa veya çok fazla karışık toprak varsa, çimin düzgün büyümesini sağlamak için toprak değiştirilmelidir. Arazi hazırlığı sırasında, gübre, kompost, turba ve diğer organik gübreler gibi temel gübreler uygulanabilir, ardından bir kez sürülüp, su birikmesini önlemek için zemin düzleştirilebilir. İdeal düz bir çim yüzeyi, ortada biraz daha yüksek ve kenarlara doğru kademeli olarak eğimli olmalıdır. Bina çevresindeki çim, temelden 5 cm daha alçak olmalı ve daha sonra dışa doğru eğimli olmalıdır. Toprağı çok kuru olan, yeraltı suyu seviyesi çok yüksek olan veya çok fazla su bulunan çim alanlar ile spor alanlarındaki çim alanlar, drenaj için gizli borular veya açık hendeklerle donatılmalıdır. Daha kapsamlı bir drenaj sistemi, serbest su yüzeyine veya drenaj boru ağına bağlı gizli borulardan oluşan bir sistemdir. Alanın son düzeltmesinden önce, yağmurlama sulama boru ağı da gömülmelidir.
Nasıl yapılırçim ekmek
11. Ekim yöntemi
Bu yöntem, bol miktarda tohumu olan ve toplanması kolay olan çim türleri için uygundur; örneğin, manda otu, uzun çayır otu, zoysia otu, carex, mavi ot, yonca, Manila otu vb. gibi tohumla çoğaltılabilen türler için idealdir. Genellikle sonbahar veya ilkbaharda ekilir, yazın da ekilebilir ancak çoğu çim tohumu sıcak havalarda zayıf çimlenir. Prensip olarak, sıcak mevsim çim tohumları ilkbaharda ekilir ve ilkbaharın sonlarında ve yazın başlarında da ekilebilir; soğuk mevsim çim tohumları ise sonbaharda ekilir. Çimlenme oranını artırmak için, çimlenmesi zor olan tohumlar ekimden önce işlemden geçirilmelidir. 24 saat boyunca %0,5'lik NaOH çözeltisinde bekletilebilir, suyla yıkanabilir ve ekimden önce kurutulabilir. Bu, zoysia tohumları gibi tohumların çimlenmesini ve düzgün bir şekilde filizlenmesini kolaylaştıracaktır. Ayrıca, koyun sakalı otunun tohum kabuğu hava geçirgenliği düşükse, ekimden önce temiz suyla durulanmalıdır. Tohum ekimi, tekli ekim ve 2-3 türün karışık ekimi olmak üzere ikiye ayrılır. Tekli ekimde, miktar çim tohumuna, çimlenme oranına vb. göre belirlenmelidir. Genel dozaj 10-20 g/m2'dir. Karışık ekim ise, temel tohumlar çim oluşturmadan önce hızlı örtücü özelliğe sahip diğer bazı tohumların karıştırılmasıdır; örneğin %85-90 oranında çayır otu ve %10-15 oranında bükülmüş çim.
12. Gövde ekim yöntemi
Kök sürgünlerine yatkın çim türleri için, örneğin yabani ot, halı çimi, Zoysia tenuifolia, sürünen çim vb. için, kök sürgünü verme yöntemi kullanılabilir. Bu yöntemde, ana çim toprağı kazılır, köklere yapışmış toprak silkelenir veya suyla yıkanır ve ardından kökler 5-10 cm uzunluğunda kısa parçalara ayrılır veya yayılır; her parçada en az bir boğum bulunur. Küçük kök parçaları toprağa eşit şekilde yayılır, ardından yaklaşık 1 cm kalınlığında ince toprakla örtülür, hafifçe bastırılır ve hemen su püskürtülür. Bundan sonra, sabah ve akşam olmak üzere günde bir kez su püskürtülür ve kökler kök saldıktan sonra su püskürtme sayısı kademeli olarak azaltılır. Kökler, çim tohumları çimlenmeye başladığında ilkbaharda ekilebilir, ancak genellikle sonbaharda Ağustos-Eylül aylarında yapılır, çünkü ilkbahar ekimi için 3 ay, sonbahar ekimi için ise 2 ay toprağı örtme süresi gerektirir.
1.3 Bölünmüş dikim yöntemi
Çimleri kürekle temizledikten sonra, çalıları dikkatlice gevşetin ve belirli bir mesafede çukurlara veya şeritlere dikin. Zoysia tenuifolia tek başına dikilecekse, 30 ila 40 cm aralıklarla şeritler halinde dikilebilir. Her 1 m2 çim alanı için 30 ila 50 m2 alan dikilebilir. Dikimden sonra toprağı bastırın ve iyice sulayın. Gelecekte, toprağın kurumasını önlemek ve bakımı güçlendirmek için dikkatli olun. Dikimden sonra, çimler 2 yıl sonra toprakla örtülebilir. Hızlı çoğalmasını ve çim oluşturmasını istiyorsanız, şeritler arasındaki mesafeyi kısaltın.
14. Yayma yöntemi
Bu yöntemin başlıca avantajı, çim alanının hızlı bir şekilde oluşturulabilmesi, her zaman uygulanabilmesi ve ekimden sonra bakımının kolay olmasıdır. Bununla birlikte, maliyetlidir ve bol miktarda çim kaynağı gerektirir. Aşağıdaki şekillerde sınıflandırılabilir.
(1) Sıkı döşeme yöntemi. Tüm zemini boşluk bırakmadan kaplama yöntemi. Çimi 25 ila 30 cm genişliğinde ve 4 ila 5 cm kalınlığında uzun şeritler halinde kesin. Çok ağır olmaması için çok kalın olmamalıdır. Çimi keserken, çimin üzerine belirli genişlikte bir tahta yerleştirin ve ardından çim küreğiyle tahtanın kenarı boyunca kesin. Çim döşerken, çimlerin birleşim yerlerinde 1 ila 2 cm mesafe bırakılmalıdır. Çim yüzeyi, çim yüzeyi ve çevredeki toprak yüzeyini düzleştirmek için bir tüp ile bastırılıp düzleştirilebilir. Bu şekilde, çim ve toprak yakın temas halinde olur, kuraklıktan korunur ve çimin büyümesi kolaylaşır. Çim döşenmeden önce ve sonra yeterince sulanmalıdır.
(2) Ara döşeme yöntemi. Genel olarak iki döşeme yöntemi vardır. Birincisi, her bir parça arasında 3 ila 6 cm mesafe olacak şekilde, dikdörtgen çim parçalarının döşenip döndürülmesidir ve döşenen alan toplam alanın 1/3'ünü oluşturur. Diğeri ise, her bir çim parçasının erik çiçeği şeklinde, dönüşümlü olarak düzenlenmesidir ve ekim alanı toplam alanın 1/2'sini oluşturur. Ekim sırasında, çim ve toprak yüzeyinin aynı seviyede olması için çimin kalınlığına göre çim ekilecek yer kazılmalıdır. Çim döşendikten sonra, bastırılıp sulanabilir. Örneğin, ilkbaharda ekim yapıldığında, yağmur mevsiminden sonra sürgünler her yöne doğru büyüyecek ve çimler birbirine sıkıca bağlanacaktır.
(3) Makale yayma yöntemi. Çimi 6 ila 12 cm genişliğinde uzun şeritler halinde kesin ve 20 ila 30 cm sıra aralığıyla dikin. Bu şekilde serilen çim, yarım yıl sonra tamamen birbirine bağlanabilir. Dikimden sonraki bakım, ara döşeme yöntemiyle aynıdır.
Yayın tarihi: 31 Temmuz 2024